Sararıp, soluyordu sevdiklerimiz,
Kafamda hep aynı, hep aynı sorular
Çiçekler, meyveler ve de yapraklar,
Dallarında neden öylece kalmıyorlar?
Yumuşacık, pamuktan tenlerimize,
Rüzgar değdiği için sertleşmiş olmalılar
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta