Gamzelerini yakama iliştirdim
Cebime koydum kervan yüklü kalbini
İkimizin adına saçlarımı uzattım
Parmaklarına dola diye
Şarkıları kapattım, sesini şarkı bildim
Lambaları kırdım, ışığımdı gözlerin
Uyurken battaniyene sığındım
Rüyalarına girebilmek için
İkimizin adına ekmeğimizi böldüm
Göz kırpmadım bile senle zamana
Kuşlar uçurdum bahçemizden
Daha güzeldi gülümsemeni izlemek
Yanan mumlara bakarken açtın lambaları
Tatlı masaldan uyanmaya ne gerek vardı
Kesilmiş saçlarım var yakamda
Saçma sapan bir şarkı dinliyorum şimdi
Nakaratını ezberledim bile
Sana benzeyen biri geçti sokaktan
Koşmadım arkasından
Küflü ekmek masanın üzerinde
Bölüştüğümüz tarafına elleyemedim
Senin hakkın vardı onda yiyemedim inan
Hangi sokaktan geçsem dolanıyorsun gözlerime
Bilirim ki hiçbir sokakta olmayacaksın
ve hiçbir şarkı senin sesinden güzel olmayacak
Alnımdan öpen bir acı
Nasıl da vurdu da öldürmedi beni..
Kayıt Tarihi : 14.07.2026 14:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!