Ölüm, var oluş kadar gerçek. Ruh' un kafesinden kurtulup özgürlüğüne kavuşması değil mi?. Bunu küçücük bir çocuğa nasıl anlarabilitsin ki!
Ölüm, acısı ateş, anısı burnunun direğinde ince bir sızı, işte hepsi bu...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta