Sarıp örttüğü zaman, andolsun ki geceye
Ay doğdu avuçlarıma.
Aynalar kurtuldu karanlığından.
Zaman seninle durdu.
Şakağıma dayanmış bir namlu kadar,
Zor gelse de seni bırakmak koynuna.
Uykusuz gelen bir şafağa sığdırmak seni.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiiriniz bu akşam sizin sesinizden
www.radyodevran.com 'da Osman Coşkun ile İsimsiz Duygularda yayınlanacak haberiniz olsun ...
www.radyodevran.com
Saat: 22:00
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta