Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
dost, ölüm kurtuluş değildir, böyle bir söz ahireti ve hesap gününü hafife almak olur...Hiç kimse bu dünyadaki yaşantısına güvenerek kurtulduk demesin, ancak Allah'ın rahmetindende ümit kesmesin... Havf ve reca arasın da olmak bu en güzeli...güzel bir yorum yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta