Tenime renk, gözlerime fer veren,
Aklıma yön verip, beni 'ben' eden,
O ışık, çıkıp gitti mi benden,
Beden toprağa, ''ben'' gömülür karanlığa,
Geri de ne ''ben'' kalır, ne de beden.
El, kol oynamaz; dil söylemez olur.
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Ölüm - 7
Tenime renk, gözlerime fer veren,
Aklıma yön verip, beni 'ben' eden,
O ışık, çıkıp gitti mi benden,
Beden toprağa, ''ben'' gömülür karanlığa,
Geri de ne ''ben'' kalır, ne de beden.
El, kol oynamaz; dil söylemez olur.
Doğan güneş, artık görünmez olur.
Benim dediğin her şey, artık senin için yalan olur.
Beden toprağa, ''ben'' gömülür karanlığa,
Geride ne ''ben'' kalır, ne de beden.
Sönünce ışık, kalp durur, beden soğur.
Yaz, kış, bahar dört mevsim bir olur.
Hatıralar silinir, düşler görünmez olur.
Beden toprağa ''ben'' gömülür karanlığa,
Geride ne ''ben'' kalır, ne de beden.
Yolculukta umut azık, hüzün keder olur.
Düşler gerçek, hayaller yalan olur.
Geride sadece sen gitmeden önce ektiğin,
Yeşerip tomurcuk olan, sevgi çiçeklerin kalır.
Berzahta, Hak yanında uyuyana işler kolay olur.
Cahit KARAÇ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta