Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Ölüm
Yaz da gelir, kışlar da geçer derler
Hatıralarınla kalırsın gülüm
Onlar gelir, bunlar seni isterler
Alacak bir kişi bilirim: Ölüm!
Ömürdür bu alan, satan da olur
Arayan aradığın elbet bulur
Sonucun başına ilk adı konur
Doğacak bir kişi bilirim: Ölüm!
İster misin bilmem, meçhul düşüncen
Sen mi, başkası mı bilinmez geçen,
Gelen benim, gitmeyeceğim dersen
Kalacak bir kişi bilirim: Ölüm!
Dünyada son sualin sorar ecel
Sonrası mecbur, sen saadede gel
Adaba isyanın olmasın engel
Aşacak bir kişi bilirim: Ölüm!
Turgut Uzdu
-ağır bir konuyla duygularımızı yavaşlatıyoruz şairimizin hizasında..
-teşekkür ederezi...
-haftanın şairine...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta