Umutsuzluğumun girdabında yine yanlızlık gibi tek bir ölüm
Ölüm sessizliginde yıkıntılara uğramış bitap ve harap ben
En kısa zaman yaşam oldu bitti sanki bir rüya anlamlı anlamsız
Uykuda mahşer gördügüm yanlızlık,biten hayat ve zaman
Uçsuz bucaksız sonsuzluğun en dipteki her yaşam gibi saf
Ancak sonu belirli herkes için ölüm tadında her hayat
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta