melankolik bir yanım depresif olan kişiligim kahırla bezenmiş sanki bedenim
adlandıramıyorum kendimi tanıyamıyorum içimde katil duygularımla
acıyı öyle bir yaşıyorumki acısız hayatın tadı yok gibi alıştım kaybetmelere
içimde sevgi çiçekleri, gönül bahçemde yeşerirken susuz kalıyorum sanki
bilinç altına yerleşmiş derin izlerim var içimdeki siyahlığın varoluş sebebimi
bana özel melankolik hayatımın depresif geçen hayat damarımmı
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta