sahne: rıhtım
olay: ayrılık
zaman: ölüm vakti
kişiler: vefalı koca, bekleyen,seven eş,
bakışlarına ilk dogduklarında yerleşen huzunlerle tek kalan yetim minikler
sebeb: aclıga mahkum olmamak ve harama el uzatmadan,
denizin hırçın kollarında nimet aramak
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta