Ölüm Şiiri - Hayrullah Cırık

Zamanın koynunda saklanır ölüm.
Sessiz bir rüzgar, görünmez bir yel.
Ne bir ayak sesi, ne bir gölge.
Gelir ansızın nefes kesen bilmece.
Dünya telaş, bir düş misali.
Uyanır insan, sonra biter hepsi.
Ve kalır geride yıldızlı düşler,
Ve bitmeyen şarkılar, türküleşmiş sözler.
Toprak bağrına alır her bedeni.
Ruh da bırakır yeryüzü cennetini.
Bir yolculuktur bu tek gidilen.
Bilmece ile dolu ucu görünmeyen.
Korkma ölümden, dost bir nefes.
Hayatın özüdür o, sessiz bir heves.
Son deme varış, başlangıcın izi.
Ölüm dediğin, bir başka kapı kilidi.
Biliyor musun?
Ölüm çaldığında kapıyı,
Sen çoktan gitmiş oluyorsun.
Ve otopside doktora,
Onaylamak kalıyor,
İçinde saklandığın kalıbı. Boşluktaysa,
Sadece hikayede bıraktığın izler.
Niceleri gitti, kimler geldi.
Hikayede yoksa yeri,
Ne geldikleri belli, nede gittikleri.
22/11/2024