Çiçek açar, meyve verir baharda
Sararıp, dökülürler hep hazanda
Doğan her şey mutluluğa boğar da
Her şeyi yok eder, üzerdi ölüm.
Hayat, bir kez başlar çok kez biterdi
Umut yoksa mecnun gibi gezerdi
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Her şey sonlu her şey sonsuz aslında…
Bir ağaçken sonra masa ya da kağıt oluyor sonra belki birisi için yakacak… bi şekliyle ölürken başka şekilde doğuyor. O yüzden tam olarak yok olmuyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta