Ölümü düşlüyorum zifiri karanlığı seyre dalarken,
Toprağın soğukluğunu hissediyorum içimde bir yerlerde.
İçimde çığlık atan kız çocuğuna sesleniyorum: "Sus artık, kahroluyorum seni dinlerken",
Papatyalar soluyor ruhumun derinliklerinde.
Sessizleşiyorum, bunca zaman geveze dedikleri kızı unutturmak için.
İyi hatırlanmak istiyorum, gideceğimi hissettiğim için.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta