Öldüm..
Kaldım tek başına kara toprak girdi aramıza
Üstüne toprak attılar, hayalleri bir bir yıktılar..
Öldüm..
Son nefesi verdim, beyaz bir bez parçası ile kapladılar beni..
Hatırlarım bu anı Babam gibi..
Şimdi geçemez oldum senin fırtınalı sokağından, artık nefes alamıyordum, artık bakamıyordum senin cennet gözlerine, meğerse cennet senin gözlerinmiş..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta