Ölüm soğuk ve keskin bir kılıç gibi inip hayatımıza,
koparır en sevdiğimizin yüreğinden şahdamarımızı,
alır götürür de nice nice bilinmezlere,
anılarla avunmanın çaresizliğini bırakır bize...
hayat yelkenlerini şişirmişken tatlı bir rüzgar,
kendi deminde inceden yaşanıyorken hayat,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta