Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Unutulduğum yerde dünya değiştiriyorum artık
Seninle kavuşmanın imkansızlığını
Daha da imkansızlaştırmak için...
Umut yaşamın katalizörüdür sevgili şair belkide bugün güneş sizin için doğdu ve gamzenizde yediveren gül açtıracak bir bahara kim bilir...
Şiir güzeldi
Tebrik ederim
Emeğinize
Yüreğinize sağlık
Dostlukla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta