Ölü yapraklar mevsimi Şiiri - Ali Kıyak 2

ÖLÜ YAPRAKLAR MEVSİMİ

Ölü yapraklar mevsimi
Ortalıkta it sürüsü
Leş kargaları lağım fareleri
Sokaklar işgal altında
Ben karanlığın mahzeninde
Mülteci bir kaçak
Gözlerimi gözlerinde unuttum
Yüreğim cebinde mi hala
Bundandır biliyorum
İki kat üşüyorum
Ve iki kat korkuyorum yokluğunda

Ahmedi Xani Sokağı
Van Gölünün şafağı işgal altında
Ve tenimde o aşina sızı
Kalbimde bir köpeğin diş izi
Akbabaların işgalinde
Bizim olan gökyüzü
Ve toprağın bize dargınlığı
Ve rahmetin bizi reddedişi
Dağlar yalnızlığını kanla tüketti
Halepçe vurulmuşluğu kadar tenha şimdi

Bir ot yığında
Bütün umut bir avuç kül
Hürriyet duvar dibinde
Kurşuna dizilmiş bir çift göz
Bir çığlıklar eskimiyor
Urartu işgal altında

Bez parçalarında renkler
Taşlarda kan lekeleri
‘’Gönlünce yaşamak’’
Yüreğine gözlerine
Dokunmak kadar yasak
Gönlündeki türküyü mırıldanmak
Ölü yapraklar mevsimi
Ben üşüyorum
Siz üşüyorsunuz
Hep üşüyeceğiz
Gökyüzü yedi katman
Güneş işgal altında

Aşk ihanetin kollarında
Devlerin yumruğunda cüceler
Gül ve diken yine kol kola
Karanlık bir mahzen
Kendine yasak bir adam
Gelemem
Çağır ama yine de sen
Haritalarda kara
Kapkara çizgiler
Ülkem işgal altında