Ölü Ruhun Fısıltısı Şiiri - Esra Kılıç

Yağmur sanmışlar
Düşen her damlayı.
Çocukların gözyaşı
Islattı sokakları.

Eline kalem verdiler,
“Bir şeyler yaz.” dediler.
Sadece “Özgürlük” yazdı,
Gözyaşları kâğıdı ıslattı.

“Konuş.” dediler.
“Zincirlerimi çözün.” dedi.
“Başka ne istiyorsun?”
“Geleceğimi… olmayan geleceği.”

“İstiyorum.” dedi.
“Neyi istiyorsun?”
“Uçmayı, özgürlüğü…
Damla damla istiyorum.”

Gözyaşlarımı
Su niyetine içiyorum.
İçimde yanan yangını
Gözyaşlarımla söndürüyorum.

“Affetmeyeceğim.” dedi
Beni öldürenleri.
“Sen hayattasın.” dediler.
Ruhum ölü… ruhumun katilleri var.