Ölü Gibiydi Şiiri - Tugay Karabulut 2

Sevgiye kör olmuş,bir kalbim vardı benim.
Yüreğimden bahsetmiyorum,o zaten ölü gibiydi.
İlk seni tanıdım,yıllar sonra kalbime iyi gelenim.
Öyle bir sevdim ki seni,bu bitmeyen bir sevgiydi.

Çoğu şeyden vazgeçebilir dim,senin için.
Aramazdım zaten,vazgeçtiğim hiç bir şeyi.
İlk zamanlar iyiydi,sonradan ölü gibiydi sevişin.
Ben yinede vazgeçtim herşeyden,bitirdim sevmeyi.

İlk seni sevdim,ilk sana açtım tüm kapılarımı.
Fakat,vazgeçiyorum artık senden.
Ve artık,yalnızlığıma kilitledim yarınlarımı.
Yoruldum artık,senin sevmemelerinden.

Sana olan sevgimi herkes bilirdi,akan göz yaşlarımı da.
Ölü gibiydi sevdam,senin ile birlikte çiçek açmıştı.
Canın sağ olsun,benim ile birlikte gömüyorum anılarımı da.
Kalbim en son,senin ile nefes almıştı.

Sürekli suçlamaların,sürekli soğuk kalman,öldürdü beni.
Kırgın olabilirsin,soğumuş olabilirsin,nefret te edebilirsin.
Ölü gibiydi yüreğim,sürekli bekledim beni sevmeni.
Ama olmadı,fakat,bir defada olsa beni düşünebilirsin.

Bende kırgınım,bende acı çekiyorum,hatta uyuyamıyorum.
Seni duygularımda yaşıyorum,bu böylede sürecek.
Yani sadece sen değilsin,bende soğuyorum.
Unutma,bu acılar beni mezara götürecek...

Tugay KARABULUT