Ölü deniz Şiiri - Dağlar Özügüç

Bir yağmur damlasında çıkıyorsun karşıma
Zaman dediğin şey geçmiyor aslında
Sadece ruhlar eriyor duran zaman karşısında
Derin endişe var ,şu kuşun kanat çırpışında
Ben çoktan başka iklimlere sürüldüm
Her yıl bir şehrin sabahına mahkumuz
Bir çift güzel gözün meftunuyuz
Bazen sevdiğinin kıymeti yokluğunda anlaşılır
Şehir susunca kalabalıklar çoğalır
Sesler yetimleşir düşüncelere yığılır kalır
İlgiler azalınca bakışlar taş kesilir
Bu şehrin sokakları fazla sesiz
Dalgalanmıyor bile ölü deniz
Gergin çarşaf gibi nefessiz
Anlaşıldı biz
Bu yılda bu şehrin mazlumuyuz