Geçmişte bir şair ruhum vardı, naif ve zarif.
Güzel bir manzara gördüğümde kelimeler dökülürdü dilimden, yüreğimin kıpırtısını durdurmazdım, dökülmek isterlerdi şelale gibi
Başım öne eğik, gönlüm alçaktı. Kafamı göğe kaldırıldığımda kalbim yeniden doğmuş gibi tasvir ederdi gördüklerimi
Ama şimdi kötü bir adam oldum sanırım, kaba yobaz ve cahil...
Hissiz bir yürek var artık içimde, atmıyor çırpımıyor yüreğim.
Gözlerim var ama görmüyor
Kulağım var ama duymuyor
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta