Oltu Cağ Kebabı Şiiri - Muzaffer Paras

Oltu Cağ Kebabı

Oltu’nun bağrından yanar sönmez o ateş,
Dönerken ağır ağır, sanki doğar bir güneş,
Dumanında bin davet var, tat verir o sohbet,
Böyle bir lezzet için değer bu kadar telaş.

Meşe odununda pişer, yavaş yavaş kızarır,
Görenin iştahı açılır, tüm dertleri sonlanır,
Tataridir aslı kimi pişkin sever kebabı,
Oltu’nun mertliği bu ikramlarda canlanır.

Oltu’nun ruhudur, her lokmada bir hikmet,
Masada başlar hemen o en koyu muhabbet,
Kesilir cağlar bir bir, saymakla hiç bitmez,
Gönüller hep birdir, beklemez kimse davet.

Sofraya oturunca sessizleşir bütün sesler,
Sadece o eşsiz tadını bekler nefisler,
Böyle şanlı bir tadın namı asla tüketmez,
Dünya beşincisi seçmiş onu bilge herkesler.

Utkulu derki; “dostla yenince artar bereketi”
Sabredip bir daha bekleriz o eşsiz nimeti,
Minnettarız bu lezzeti emek edip yapanları,
Bir yiyen bir daha unutmaz, bu eşsiz lezzeti.