Bu kadar kolay ve gücümde olsaydı işim; beş on kere hatırlattığın kadar, kendini..son bulsaydı bir damla su özlemindeki yakarışı, şehvetli dudaklarla beklemekteki bir çölün..hasreti bitseydi güneşin en ölgün kırıntısına, zindanların en derinindeki çatlamış bakışlarla beklemekteki karanlığın..gereği kalmasaydı bir kışın en ufak bir ateşe ihtiyacı..ve yangınlı bir yazın soluk bir serinliğe..son bulması zor olmazdı, içimdeki sessizlikte saklı kapı arkası gurbetin..ve sökülüp atılması kolay olurdu, gün içindeki yaşanılan AN'ın,sözlükteki anlamına karşılık gelmekte olan,seni..//
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta