İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
adının sürgüsünü açmak için miydi bu esenler
olduğunu bilmeksizin olmayı bilmek için mi
boşluklar doluyor içerin dolmuyor yine hüzün
niçindir yaprağında goncanın ey diye gezenler
…
nedense o adsızların devran üstüne devran deviren eserlerine göynüdü özüm
biliyorum ben henüz gölgedeyim
demiş gültekin emre evet gölgede.hiçbir antoloji almıyor onu kendi değimiyle.bence o antolojilere sığmayanlardan.bir şiirinde de şöyle bağırıyor:
buraları hep böyle işte,imkansız...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta