çok özledim, içimde sessiz bir yangın,
adını anınca sızlıyor kalbim her an.
gece uzuyor, sensizliğe dar bu can,
unutmak dediler… ama olmuyor, olmuyor inan.
bir boşluk var avuçlarımda, sen diye,
rüzgar bile adını fısıldar diye dinlerim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta