Ölmüş Durmuş'um Şiiri - Mehmet İslami

Memlekette ne var ne yok diyorsun,
Ülke Yahudistan olmuş Durmuş’um.
Üç Yüz Altmış Beş gün bocalıyorsun,
Mülke Moğolistan dolmuş Durmuş’um.

Çaylak Zeynel çift sürerken öküzü,
Zevle kırıp aşmış yokuşu düzü.
Elleri böğründe kalan öksüzü,
Elem keder garip bulmuş Durmuş’um.

Tek gözlü Zeki’ye vefakâr Karya,
Memnudan sakınmak edeple ar ya,
Koklamak bilmeyen Zübeyir var ya
Gülleri kökünden yolmuş Durmuş’um.

Diktatör, Mülâyim denen zalimin
Her şey bilir kendin bilmez Alim’in,
Kıvrak eli ile cavlak Halim’in,
Ceketi sırtından almış Durmuş’um.

Kel Dursun, Kör Yusuf omuz omuza,
Tüfek ellerinde çıkmış domuza,
Tetikte beklerken sinmişler guza,
Kurşunları hedef bulmuş Durmuş’um.

Yine kış bastırdı meftunlar yaza,
Şevketin hasreti ördeğe kaza,
Kurt düşürülünce tad veren tuza,
Tor Durdu biçare kalmış Durmuş’um.

Uyduğu tağutu İblis gülünce,
Ömür emaneti hitam bulunca,
Melekül Mevt emri ile gelince,
Kapıyı vaktinde çalmış Durmuş’um.

Dahâ pek çok vukuatlar var ama
İSLÂMİ bugünlük bu kadar tama,
Yırtığı büyüktür kapatmaz yama,
Adâlet vakitsiz ölmüş Durmuş’um.