Anlamaz yaşarken insan, ama ölüm hazin,
Ve bireysel bir sondur bu alemde,
Görülen odur ki,hemen unutulur,
En yakınlarınca silinip,gidersin bir kalemde,
Çabalayıp,çırpınsan da onlar için,
Verip ömrünü onlara yansan da için için,
Bu kervan hep böyle yürür sanırsın,
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta