Bende herkes gibi çivi çakmadım hayata.
Belki de küçük bir topraktan gayrı düşmez payıma.
Şehir efsanesi gibi değil bakışım benim.
Varsa göğsüm dışarda uzun uzun beklerim.
Senin için korkakça, sinsice, ürkekçe bilmediğin için.
Kömür karası gözler titrek endişelidir onun için.
Ne farkı var insandan ölümün.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta