Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bütün kapıları açan anahtar gibi
yıldızlar kadar çok ay gibi ulaşılmaz
güneş gibi aydınlık
sen benim iç huzurumsun olmazsan olmaz gibi....
harikaydı,kutlarım,yürek ve kalem sesinizi
sevgiyle kalın e mi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta