Olmaz efendim Şiiri - Ahmet Coşkun

Olmaz efendi

Sevdiğime etmem çileyi serüven
Gül bahçesine sardırmayız biz geven
Kavli kararımız sadece bir güven
Benim elde gözüm mu olur efendi

İster serdiğimiz olsun tek bir sedir
Serilirim toprak saray köşkler nedir
O ne derse başım gözüm üstünedir
Benim yâre sözüm mu olur efendi

Arzı şikâyetim olmaz hiç halimden
Olan değil olmayanda gelir elden
Makamız aynı çalmayız ayrı telden
Benim dosta yüzüm mu olur efendi

Kıymeti yoktur şu fani bedenimin
Dertli yanında lafı yok kederimin
Bu dünyada pahası yok ederimin
Benim közüm külüm mü olur efendi

Kendimizden geçmişiz hakka amade
Hakkın verdiği bu dünyadan ziyade
Bu can emanet bir gün olur iade
Benim cazım nazım mı olur efendi

Coşkûnî