Kim kimin ne yaşadığını bilmesin, umursamasın.
Isıtmaz soğuk yalancı kelamlar, en doğrusu bu.
Üşüsün bu dünya kalmasın, kaybolup gitsin mana.
Şairler sussun, ressamlar çizmesin çiçek, dağ, kuş.
Manalı bakan gözlere ceza yağsın en okkalısından.
Sevmek diye bir şey olmasın robot gibi yaşasın insan.
Çiçekler ağaçlar ırmaklar itilsin insanı hayatından.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta