Kim kimin ne yaşadığını bilmesin, umursamasın.
Isıtmaz soğuk yalancı kelamlar, en doğrusu bu.
Üşüsün bu dünya kalmasın, kaybolup gitsin mana.
Şairler sussun, ressamlar çizmesin çiçek, dağ, kuş.
Manalı bakan gözlere ceza yağsın en okkalısından.
Sevmek diye bir şey olmasın robot gibi yaşasın insan.
Çiçekler ağaçlar ırmaklar itilsin insanı hayatından.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta