Kim kimin ne yaşadığını bilmesin, umursamasın.
Isıtmaz soğuk yalancı kelamlar, en doğrusu bu.
Üşüsün bu dünya kalmasın, kaybolup gitsin mana.
Şairler sussun, ressamlar çizmesin çiçek, dağ, kuş.
Manalı bakan gözlere ceza yağsın en okkalısından.
Sevmek diye bir şey olmasın robot gibi yaşasın insan.
Çiçekler ağaçlar ırmaklar itilsin insanı hayatından.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta