Olmak Şiiri - Abdül Berhan Çayhan

Biliyordum biteceğini bitmeden önce,
Ölümden önce ondan haberdar olmak gibi.
Fakat güzel yüzünü bir kez olsun görünce,
Umudum yeşermişti tıpkı olmamak gibi.

Olmak mı meseleydi yoksa senle olmak mı?
Bir kış günü açıpta yazın olmamak gibi.
Mesele gözüm yaşını senden saklamak mı?
İçime akıp akıp bir kez dolmamak gibi.

Biraz olmuştuk gibi biraz da yok olmuşluk,
Kazandığın bir maçı yine kaybetmek gibi.
Tüm yemin ve sözleri bir şişeye koymuştuk,
Kahr olası şarabı aşka atfetmek gibi.

Sonuna geldikçe hecelerim küçülür,
O son nefesi alan bir melek gibi.
Son satırda gecelerin suçudur,
Olmak, ateşten bir yelek gibi.