Hiç çocuk olmadım ki, doğduğum gün büyüdüm
Yatak yüzü görmedim, hep ayakta uyudum
Yorgunluktan derdimi, içmişim yudum yudum
Bana bir şey sormayın, hiç bir şey bilmiyorum
Ağlamak kaderimmis, bilin ki gülmüyorum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta