dokunma umutlarıma dura dura, kırılır
bir acımasız özlem büyüyor ellerimde sus
gözlerim dalgın, saçlarım rüzgarda
tüm kötülükçü duygulara inat
ölümsel dizelere bağlama benliğimi
bazalt mağaralarca derin oyuklar açma yüreğimde
neden unutamıyorum herşeye rağmen seni
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta