Ölene Kadar Şiiri - Ahmet Güven Şiirleri

Ölene Kadar...
,
kayboldum yılların karanlığında
ezilip gidecem ölene kadar
zifiri gecenin karanlığında
yaşayıp gidecem ölene kadar
,
bir zaman ne güzel doğaldım hürdüm
riyakar dostları yaşarken gördüm
araya set çektim bir duvar ördüm
sürünüp gidecem ölene kadar
,
yar dedim sevdimde vardı kocaya
baş ederim sandım uyduk modaya
kapattım kendimi dar bir odaya
yaşlanıp gidecem ölene kadar
,
dünyasını alsın başına çalsın
istemem bir selam istemem kalsın
sevdamı sunduki tazminat alsın
paslanıp gidecem ölene kadar
,
bülbül güle konsa anında solar
canı yananında gözleri dolar
değer verirsende saç başın yolar
yıpranıp gidecem ölene kadar
,
kaderden çekersin düşmandan değil
yalakalık işin dürüstlük değil
vaktini tüketme değerli değil
harcanıp gidecem ölene kadar
,
bende bir insandım isyankar oldum
genç yaşta ağladım küp gibi doldum
bu zalim dünyada yar için soldum
söylenip gidecem ölene kadar
,
ahmet yazdıda bak neler anlattı
böyle geçti ömür herkes aldattı
yar hep çelme taktı Allah atlattı
kahrolup gidecem ölene kadar
,
Söz Yazarı : Ahmet Güven