Hoş geldin sevgilim... Yoruldun mu?
Geç otur; bak, kahven tam sevdiğin gibi, dumanı üstünde. Evet, evet; sade ve şekersiz. Evet, parmağımı batırdım.
Ben mi? Ben de yoruldum. İnsanlar... Yoruyorlar artık beni. Sıkıldım, onlardan uzaklaşmak istiyorum. Yok, takmıyorum merak etme;
Anlatamıyorum bu kör insanlara, anlamıyorlar!
'Gittiler' diyorlar, 'Yoklar artık, toprağın altında ikisi de...' Kahkahalar atıyorum arkalarından, ne kadar da aptallar! İşte buradasın, tam karşımdasın, gülümsüyorsun yine. Beşiğe bakıyorum; bebeğimizin minicik elleri kıpır kıpır... Sadece senin kokunu arıyor, ağlaması bu yüzden, biliyorum. Karnını doyurdum, altını değiştirdim, gazını çıkardım...
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta