Yokluk çektim yıllarca,zavallı ayaklarım.
Nerden olabilirdi,taşıyan kayaklarım.
Hayaller,ümitlerle; bugünedek yaşadım.
Kendimi yok edecek,yılanları okşadım.
Dolaştım kâinatı,hürriyeti soludum.
Bıraktım gerilerde,yok gelecek umudum.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
