Bir insan öldürmek…
Bir insan…
Düşünebiliyor musunuz?
Birinin vaktiyle kundağa sardığı bebek,
Birinin huzur bulduğu sıcak, birinin yollarını
gözlediği ekmek…
Aman yarabbi, bir insan öldürmek…
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta