Beni sevdiğine, pişman gibisin
Sevgiyi aradan, kaldır da bitsin
Sevdiğin pek belli(!) düşman gibisin
Hançeri bağrıma, daldır da bitsin
İyi işlerimi, kötüye yordun
Peşinden koşturdun, beyhude yordun
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta