I.
şimdi bu kasabanın göğünden güneş koparıp
gecelerine yangın boyalı yıldızlar serpiyorum cehennem artığı...
yoktun imkansızdık
geldin olmazları oldurduk yeri göğe çıkardık göğü yere serdik
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta