Neler geçti feleğin çarkından.
Döküldü gözyaşı dehrin garbından.
Şarkın zelil dağlarının ardından.
Âli dünyanıza ben duçar oldum.
Sefiller darında ıssız çobandım.
Yetimin kefeni öksüze candım.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Sadi beyefendi Kardeşim.
Bu dünyayı Ali zannedip feleğin çarkına takılarak analiz etmeniz ve şiirinizin ikinci dörtlüğünde oluşlarınız dünyanın ali olmadığını yaşayanların yaşam tarzına göre bu dünyayı ali değilde zelil ettiklerini tespit etmişsiniz.Çok çok güzel bir şiir olmuş.Sizi tebrik ediyorum.Svegi selam ve muhabbetlerimi gönderiyorum.+++ sayfama alıyorum.
DEPĞERLİ KARDEŞİM ÇOK GÜZEL BİR ŞİİR OKUDUM KALEMİNİZDEN TAM PUANIMLA ANT
Bu yaşta bu OLMUŞluk...
Tebrikler şair kardeşim. Devam...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta