9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bedirhan yola durur,
Der yoldaşım da Mansur,
Zeynel Bedirhan yanda,
Mansur hep durur mağrur.
*
Zeynel inler der azık,
Azığım darı basık,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta