Gölgeler yıkılıyor bir bir taş üstünde taş kalmaz.
Biri durur sırada solmuş sararmış ötekisi başlar.
Benden değil bunu bilesiniz; üzüntü beni unutmaz.
Birde renkli resimlere sorun, beni hep anlatır onlar.
Her şey ovada başladı, ben dağa çekmedim ki.
Bin kusur bulundu serin sudan güzel ağaçlardan.
Hiç anlayamadım insan huzurdan nasıl kaçar.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta