Gölgeler yıkılıyor bir bir taş üstünde taş kalmaz.
Biri durur sırada solmuş sararmış ötekisi başlar.
Benden değil bunu bilesiniz; üzüntü beni unutmaz.
Birde renkli resimlere sorun, beni hep anlatır onlar.
Her şey ovada başladı, ben dağa çekmedim ki.
Bin kusur bulundu serin sudan güzel ağaçlardan.
Hiç anlayamadım insan huzurdan nasıl kaçar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta