Ölçüt Böceği Şiiri - Hikmet Nazlı

İçimde dolaşan bir hareket var;
Adını boş ver, her şeyi tartıyor meret.
Bir şiirin ağırlığını, bir bakışın eğimini.
Sessizliğin bile kaç dirhem geldiğini biliyor mu ne?

Akşamların kıyısında gezinirken
Zamanı kemiriyor usul usul
Saatler, eşikler, anlar kısalıyor
Hissiyatım inceliyor
Fark etmeksizin.

Hele sen konuştuğunda
Harflerin arasına giriyor
Ünlüyü ünsüzle karıştırıyor,
Bozuyor, yeniden kuruyor.
Fazlasını atıyor da azını büyütüyor.

Temas kurduğum her şey
Onun tedrisatından geçiyor önce
Baskülüyle yakınlığı uzaklığa,
Solgunluğu olgunluğa falan dönüştürüyor sanki
Ölçtükçe yer değiştiriyor her şey.

Bir gün bu böcek
Beni yine bir başka tartacak biliyorum.
Ölçüsüz bir ölçüt olma sarhoşluğuyla
Sesimin tortusunu,
Gözlerimde biriken geç kalmışlığı,
Hangi suskunluğun altında çatladığımı.

Belki o vakit
Eksik kalan yanlarım da dökülür ortaya;
Bir çocukluk kırığı,
Bir bekleyiş paslı, umutvâri,
Adı konmamış bir ürperti.

Ve anlarım,
Ne saklasam tartacak o meret;
Bir bakışın çöküşünü,
Bir suskunluğun çürüğünü,
Kemiklerimdeki yorgunluğu,
İçimde kırılıp duran bütün eşikleri.

En son, geriye
Ölçülmekten aşınmış
Çıplak bir insan kalacak yalnız.