Bir çiçek açtırmak için ne kadar sevgi dökülür gözden
Kökün toprakla kaynaşması için kaç z a m a n yeter
Suyla güneş yeter mi özü çekilmiş bahçeleri gülistan yapmaya
Dağla deniz mi sürer hükmünü emeksiz yüzünde yerin
Ne kadar bekler insan toprağa düşenin yeşermesini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sanki şiiriniz bitmiyor gibi (son iki dize ile) ...Gerçi bilinç ürettikçe bitmek olmaz ama ...
Kutluyorum, anlamlı ve güzeldi ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta