Her şeyi ölçüp tartar, akıl verirsin
kendi aklını tartsan, neyi bilirsin?
gözün ile gördüğün, bir inci ise
kabuğu süs mü ettin, göz perdesine.
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




İnsanoğlu “her şeyi ölçüp tartmak” la aslında ben hesaplarım , ben yorumlarım, ben düşünürüm ,hatta bir adım daha ileri giderek ‘’ ben bilirim ‘’ moduna girerek bir kibirliğin karanlık sularına dalabilir...
Oysa durum teoriden pratiğe yöneldikçe acziyet belli olur , bu güven ve kibirin tamamen hava cıva olduğu ortaya çıkar.
İnsan işte bu eksikliği ile doğrudan özdeki ( cevher ) manayı kavramak yerine onun kabuğuna gereğinden fazla anlam yüklemek yanılgısına düşer
Az ama öz ve güzel ve isabetli tespitler. Şaireyi kutluyorum
Zarif bir ihtar
Tesirli bir aynalama...
Nicelerine...
Emeğinize, yüreğinize sağlık
Selam ve hürmetle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta