Olanlar Oldu. II Şiiri - Hüdaverdi Öz

İster saf deyin, ister yaşlı deyin,
Dost kim düşman kim bilemiyom gayri.
İç yüzünü gördüm, çok ağa-beyin,
Artık herşeyi, diyemiyom gayri.

Yıllar çöktü omzuma, bir dev gibi,
Daldım bir ummana, görünmez dibi,
Kimi hoca dedi, kimi zibidi,
Gönlüm yoruldu, çekemiyom gayri.

Kimi önüm oydu, kimi arkamı
Kimi paçam tuttu, kimi yakamı
Aldılar buğday, verdiler samanı
Dönen dolabı, çözemiyom gayri.

Hayal denizinde hayaller, düşler
Umudumu çaldı, göçebe kuşlar
Birisi bitmeden öteki başlar
Elem kederi, sayamıyom gayri.

Yaz-baharı bilmem, sor kara kışı?
Dinmiyor nedense, gözümün yaşı
Huzur kafdağı’nda, bir Anka kuşu
Kanadım kırık, uçamıyom gayri

Kimi ağam derdi, kimi de paşam
Acı zillet oldu, dünya'da yaşam
Dermanım yok dostum, dağları aşam
Akrep yılandan, geçemiyom gayri.

Bir hoş oldu, karıştı bütün renkler
Değişik değişik, arzu istekler
Her köşede beni, bir tuzak bekler
Gözüm önünü, göremiyom gayri.

Ne söylesem nafile, ömrüm geçti
Felek bize, ak gömleğini biçti
Gençlik bir kuş idi, kafesten uçtu
Tilki'den, kurt'tan, kaçamıyom gayri.