küllerimde komedi bitti
şairliğim dumanlı bu dem istanbul elimin artığı
anladım anladım diyorum kendi kendime
kulağı kirişte acılarımla
düşüyorum anılarımın balkonundan sensizliğe
olan ve olmayan
gözlerimin cumbasında ellerinle suladığın yaprağı güzeller
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




nasıl da öyle..güzel..zarif..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta