Olağan Şiiri - Ersin Kurt

Tut ki katran karası bir gece
Heceler şiirden taşıyor
Kabına sığmıyor için,
Yola vuruyorsun kendini
Bavulun sokağa gerdan kırıyor.

Rotası belirsiz bir sefer bu
Tut ki aklının pusulası kayıp
Vicdanına iltica ediyorsun, kim bilir
Belki de sağ yanın doğuştan mutaassıp

Taşıtlar dolusu can akıyor asfalttan
Falsolu ''yıldızlar'',
Tescilli yalnızlar,
''Ödüllü'' arsızlar,
Hırsızlar,
Uğursuzlar...
Tut ki göçten besleniyor insan.

Tut ki zamanın zembereği kopuyor
Salınarak kadim şehirlerden geçiyorsun
Kadınlar hep keder ütülerken
Çok eşli adamlar
Kahve önlerinde tütün sarıp
Çocuk düşlüyor
Coğrafyaya bakıyorsun, olağan.